احمد " سعیدی "

نهایت ضرورت است تحليل خوبي و همه جانبه ازماجراها وحوادث فعلي که به حوادث بعد از انتخابات دور دوم ریاست جمهوری و تعویق اندختن انتخابات پارلمانی وعمرهشت ساله حکومت فعلی رخ داده است داشته باشيم، بايد آن رادر بسترخودش قراردهيم وسعي کنيم ريشه‌يابي دقيقي داشته باشيم و تا حد امکان عوامل دروني بیرونی وضروري را درک کنيم و ازعوامل بيروني و اصطلاحاً مشروط جدا کنيم، يعني سعي کنيم تا آنجا که امکان‌پذير است، روابط دروني و ريشه‌هاي اين حوادث کشف شود.

البته اين کاری بسيار سختي است و بايستي با حوصله انجام شود و واقعاً پروژه تمام عياري است که ما بتوانيم ببينيم اين نا امنی ها فساد اداری بی عدالتی ودیگرحوادثي که امروزه شاهدش هستيم، دروهله نخست به کدام علل وعوامل

دروني دروهله بعد علل وعوامل مشروط و بيروني برمي‌گردد.

در واقع براي تحليل نزديک به واقع نمي‌شود از اختلافات ريشه‌دار و موضع‌گيري‌هاي گذشته درطول هشت سال وسال های هرج و مرج قبل اززمام داری این حکومت غافل شد و يا از نوع موضع‌گيري‌ها و سياست‌هاي هشت ساله گذشته دولت فعلي غفلت کرد،همچنين نمي‌توان نوع و شيوه برخورد افراد ازرفتارهاي ناپسند وحکايت از فرافکني نداشت.

به هرحال درمدت هشت سال دولت موجود، فرصت‌ها دراختياربوده که اگرکسي متهم بوده یا هست، باید دوسیه تشکيل می شد و درمراجع قضايي به تخلفات آنها رسيدگي همه جانبه می کرد.اما ما ديديم که در اين هشت سال از اين فرصت‌ها بطوردرست استفاده نشدودوباره همان مسائلي که هشت سال گذشته مطرح شده و باعث صدها مشکل گردیده ....دوباره مطرح مي‌شود و انگار فراموش شده و حرف نبوده اگرکسي فساد اداری دارد، یا گناه دیگری به مراجع قضايي احاله شودوآنها رسيدگي درست نمی کنند پرسان شود که چرا؟

اگر اطلاعاتي هست در اختيارمراجع قضايي قرارداده شود، اگررسيدگي نکردند باید ازطریق اطلاعات جمعی مردم آگاه شوند،امامي‌بينيم دوباره بعد ازهشت سال همان مسائل دوباره مطرح مي‌شود؛ انگار ملت فراموش كردندکه به هرحال فرصتي بوده براي رسيدگي ودراختيارمدعيان قرارداشته است.

به هر صورت اين مواجهه مي‌تواند بازتاب داشته باشد. به هرحال ما درجهاني زندگي مي‌کنيم که مسائل به هم مرتبط هستند، ما توقع داشتيم يک برخورد برنامه‌اي را درهشت سال شاهد باشيم که کمتر شاهد بوديم فرصت های زیادی را ازدست دادیم و انصافاً وقتي به اجماع عمومي رجوع مي‌کنيم، قطع نظر از وجه اخلاقي انصراف

نه بايد داشت؛ اين را عقيده عمومي تأييد مي‌کند.

به هرحال اگر حکومت نگاهها را کمي عميق‌ترمي‌کرد و با ريشه‌يابي دقيق‌تري سراغ حوادث مي‌رفت، شايد شاهد حوادث بعدي بحران آفرین هم نمي‌بوديم. وقتي يک تحليل رااشتباه مي‌کنيم، اين تحليل تنها درحد يک ذهنيت باقي نمي‌ماند، آثارعيني دارد؛ يعني يک تحليل وايده غلط آثارعيني غلط دارد و اين آثار غلط به نوبه خود ايده‌هاي غلط را به دنبال خود دارد و درنتيجه رخدادها و حوادث غلطي را رقم می زند، بايد به اين نکته توجه داشت. اين‌طورنيست که عالم ذهن ازعالم عين جدا باشد، تحليل ذهني غلط بازتاب عيني غلط دارد.

من احساس مي‌کنم ما با زنجيره‌اي از تحليل غلط و عينيت غلط روبه‌رو هستيم و مادامي که سعي نکنيم تحليل خوب و جامعي انجام دهيم، خواه ناخواه دلالت‌هاي غلطي در پي آن خواهد آمد و و حوادث بعدي را رقم مي‌زند.

آنچه که مي‌توانم به طور خلاصه و جمع بندي عرض کنم اين است که قطع نظر ازهرريشه‌يابي و تحليل که در فرصت ديگري به آنها مي‌پردازم، آنچه که امروز نياز ضروري جامعه افغانی ماست و مهمترين معروف ما محسوب مي‌شود، وحدت است و تمام گروه‌ها اگر واقعاً ملتزم به آرمان‌ها جمهوري اسلامي افغانستان هستند، بدين وسيله امتحان مي‌شوند که آيا منافع و مصالح ملي را بر منافع و مصالح شخصي و جناحي قومی و قبیله وی زبانی خود ترجيح مي‌دهند يا خير؟

است و هم درنظر اين را اعلام مي‌کنند وهم سابقه آنها اين را نشان مي‌دهد،گيريم که اختلاف سليقه‌اي هم هست، اينها بايد تعين بخش اين ضرورت اساسي باشند، ما نبايد اجازه دهيم اين قضيه طولاني شودوسرنوشت کشورما وارونه رقم زده شود
لذا ما مي‌توانيم مفهومي عبرت بگيريم و بايد هم عبرت بگيريم..

اين شبيه سازي‌ها ما را به وحدت نمي‌رساند بلکه به جنگي خصمانه وارد مي‌کند.

الان که برخي قدرت دارند، فکر می کنند ما همه کاره هستیم و خود را عقل عالم می دانند این طرزتفکرشان غلط و زیان براست باید بخود آیند و بدانند، کشوررا با تدبير و مشورت اداره کرد،ما نبايد دشمن تراشي کنيم، بلكه همه تلاشمان اين باشد که بر اساس يک سري محورهاي مورد اتفاق و اجماع و با توجه به سابقه عملکردي افراد به وحدت برسيم. مهم وحدت است؛ اگر وحدت و ثبات سياسي نباشد، ما نمي‌توانيم تحقق بخش برنامه‌هايمان باشيم. اين کشوربعدازسالها به سند چشم انداز وبرنامه‌هاي چند ساله رسيده است. که اين برنامه‌ها بايد دربستر آرامي پيش رود، اگر همواره آشفتگي و ابهامي در کشور باشد و مدام عده‌اي که منافعشان در تنگ نظري و اختلاف و انشقاق قومی، قبیله وی ،زبانی وسمتی هست، مي‌توانند مانور دهند، مطمئن باشيد که کشور ثباتي نخواهد داشت و در معرض آسيب خواهد بود، گروه‌هاي مختلف مردم ساکت نخواهند نشست که عده‌اي مدام به آنها حکومت کنند مادرزاد وزیرباشند وحقوق شانرا زیرپا کنند و سيلی نا امیدی بر رخ شان بزنند وآنها راطرد کنند و ازحقوق اجتماعي محروم کنند.

مردم تلاش مي‌کنند به خواسته‌ها و حقوق خود برسند واگر بسترسازي مناسب انجام نشود، اين موضوع در قالب‌هاي غير طبيعي ظهورپيدا کندبرای ما وکشورما مشکل دیگری ایجاد می شودکه هیچ قدرت زورگوجلوآنرا گرفته نمی تواند هیچ کس منکری این حقیقت نیست ،ما نياز

به وحدت فکروعمل داريم. در نحوه برگزاري انتخابات، ازحوادث پس ازانتخابات دور دوم ریاست جمهوری وتعویق انداختن انتخابات پارلمانی و پیش نهاد مصالحه ومزاکره آقای کرزی با مخالفین ازنحوه پوشش خبري وتحليلي آن گرفته تا نحوه موضع‌گيري طرفين دعوابه ويژه معترضان به همه اينها بايد توجه کنيم.

به هر حال وقتي مي‌خواهيم به آرامش برسيم مي‌توان اينها را به عنوان حوادثي طبيعي تعبير و تفسير کنيم و رويه و بستر را براي تشخيص سره از ناسره را فراهم کنيم، اين مبارک و افتخار نيست که ما با حرکت آزادي و برنامه‌ريزي خودمان تمام کساني را که مثل ما فکر نمي‌کنند آنها را در صف و اپوزيسيون خارجي و بيگانگان قرار دهيم و روز به روز به طرفداران خود کم کنيم،ما بايد سعي کنيم که روز به روز بر موفقيت و محبوبيت نظام جمهوري اسلامي افغانستان بيفزاييم و تا جايي که مي‌شود سره را از ناسره جدا کنيم، صفوف دوست و دشمن را جدا کنيم.حالا به آنجای رسیده یم که تر و خشک را یک جا می سوزانیم فرق تلخ و شيرین راکمترمی کنیم چرا این طور نمی اندیشم که

هر کسي که در اين مملکت گامي براي وحدت بر مي‌دارد بايد استقبال کرد،: هر کسي که گامي براي وحدت بر مي‌دارد دستش را بايد به گرمي فشرد و کمک و یاری اش کرد.

در هر حال کشور مربوط به اشخاص و افراد مشخص نيست، بلکه مربوط به آتيه و نسل‌هاي آينده است. پس بايد آن را به سلامت از اين بحران موجودعبور داد و به سرمنزل مقصود رساند ،بهترين راهکار آن هم دعوت به وحدت است به عنوان مهمترين معرف و تداعي اين مسأله که مهمترين منکر امروز تفرقه و اشتقاق است اين را حفظ کرد و به نسل‌هاي بعد سپرد.
سخن مکرر من اين است که ما نياز به استقرار وحدت داريم ولو با حذف همه ما، ولو با حذف تمام اشخاص و رجال سياسي يعني اين براي ما مطلوب است، مهم افراد نيستند، چه کسي نگران افراد است؟ چه کسي براي افرادکارمي‌کند؟ ما همه بايد فداي افغانستان و آرمان‌های آن شويم و امروز براي رسيدن به آرمان‌هاي متعاليمان نياز به وحدت داريم.

مکانيسم‌ها و ساز وکارهاي وحدت را باييد تعبيه کنیم ولو به قيمت حذف بسياري از افراد. تمام شود به نظر من هيچ اشکالي هم ندارد و اگر کسي به نام وحدت مي‌خواهد منافع شخصي خود را دنبال کند بايد کنار زده شود. براي اينکه مصلحت کشور نظام ومنافی ملی ماوراي منافع شخصي و جناحي است. آنچه را که در این روزها زیاد تر سر زبان ها است طرح است که مانند همشه آقای کرزی دست دوستی و برادری با مخالفین دراز کرده . گرچه تاکنون معلوم نیست که دست را به گرمی می فشارند یا آستین دست را یک جا قطع می کنند .

ی که تا هنوز یک طرفه است باید هم هوشیار بود و هم بیدار، عوامل و انگیزه های که این نهال تازه غرس شده به زودی باربر نخواهد شد ،همه جانبه برسی گردد،اگر راههای بهتر که این جاده را به زودی دو طرفه ساخته بتواند پیدا شود که دور از امکان هم نیست جستجو گردد، با وحدت نظر و عمل که در آن همه مردم افغانستان خود را شریک بدانند می توان کاری کرد، این ارمان وقتی تحقق می یابد که زمامداران ما برارجیت های منافع قومی و قبیله وی خط بطلان بکشند و ثابت کنند که ما منافع ملی را می خواهیم نه قبیله گرایی

.